sahargaheman

ديدار در رويا

2008-05-15T10:58:00.003+04:30

تو که اینجا باشی دنیا سهم من، میشه همیشه

روزای آفتابی من بی تو که ابری نمیشه

بی‌خیال از اینجا رفتی پشت‌سر نگاه نکردی

تودلت نگفتی پس اونهمه خاطره چی می‌شه

اگه مهربون می‌موندی، دیگه تنها نمی‌موندم

خودمو پیدا می کردم توی شب جا نمی‌موندم

لااقل یه بار بی‌انصاف یه سلامی ، یه کلامی

کاشکی همون لحظه اول نامه‌هاتو می‌سوزوندم

گوش بده به حرفام امشب اگه خوابی یا که بیدار

این جدایی تا ابد نیست برو به امید دیدار

اگه یه روزی دل تو سنگ گریه‌های من شد

وعده ما کنج حسرت زیر سایه سپیدار

وعده ما توي رويا مثل قصه كتابا

او براي هميشه دير كرده است

2008-05-15T10:52:00.002+04:30

پرسید که چرا دیر کرده است؟ نکند دل دیگری او را اسیر کرده است؟

خندیدم و گفتم او فقط اسیر من است. تنها دقایقی دیر کرده است.

گفتم امروز هوا سرد بوده است شاید موعد قرار تغییر کرده است!

خندید به سادگیم آیینه و گفت : او احساس پاک تو را زنجیر کرده است.

گفتم از عشق من چنین سخن مگوی!

گفت : خوابی... سالهاست که دیر کرده است....

در آیینه به خود نگاه می کنم ....آه ... عشق او عجیب مرا پیر کرده است....

راست گفت آیینه که منتظر نباش او برای همیشه دیر کرده است!!!

اما من چه ساده...و چه خوش باور برای آمدنش به انتظار نشسته بودم... انتظاری عبث!

انتظار کار عاشقان است و من دلداده چه می کردم به جز انتظار؟

چشمانم هنوز به حلقه ی در خیره مانده اند ... نکند چشمانم خسته شوند ...نکند امشب هم خوابم ببرد ...

چه دیر پیدایش کردم ! قبل از این کجا بود؟ چطور گرفتارش شدم؟ چطور عاشقش شدم؟ چطور دلم را ربود؟

کی رفت؟ چرا رفت؟ کی می آید؟ اصلاً می آید؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

خداحافظی

2008-05-15T10:47:00.003+04:30

آواز عاشقانه ی ما در گلو شکست

حق با سکوت بود ، صدا در گلو شکست

دیگر دلم هوای سرودن نمی کند

تنها بهانه ی دل ما در گلو شکست

سربسته ماند بغض گره خورده در دلم

آن گریه های عقده گشا در گلو شکست

ای داد، کس به داغ دل باغ دل نداد

ای وای ، های های عزا در گلو شکست

آن روزهای خوب که دیدیم ، خواب بود

خوابم پرید و خاطره ها در گلو شکست

" بادا " مباد گشت و " مبادا " به باد رفت

" آیا " ز یاد رفت و " چرا " در گلو شکست

فرصت گذشت و حرف دلم ناتمام ماند

نفرین و آفرین و دعا در گلو شکست

تا آمدم که با تو خداحافظی کنم

بغضم امان نداد و خدا .... در گلو شکست

گـــــــــــــریز و درد

2008-05-15T10:40:00.002+04:30

رفتـــــم، مرا ببــخش و مگو او وفا نداشت
راهی به جز گـــــریز برایم نمانـــــــده بود
این عشــــق آتشــــین پر از درد بی امیــــد
در وادی گنــــاه و جنــــونم کشانــــــده بود

رفتــــــم که داغ بوسه ی پر حسرت تو را
با اشک های دیده ز لب شستـــــشو دهــــم
رفتـــــــم که ناتمام بمانم در این ســـــــرود
رفتـــــــم که با نگفته به خود آبــــــرو دهـم

رفتــــم مگو، مگو، که چرا رفت، ننگ بود
عشـــــــق من و نیــاز تو و سوز و سـاز ما
از پرده ی خموشی و ظلمت، چو نور صبح
بیرون فتــــــــاده بود به یکـــــــباره راز ما

رفتم، که گم شوم چو یکی قطره اشک گرم
در لا به لای دامن شبــــــرنگ زندگـــــــی
رفتــــم، که در سیاهی یک گور بی نشــان
فارغ شوم ز کشمـــکش و جنگ زندگـــــی

من از دو چشم روشن و گریـــان گریختـم
از خنده های وحشــــی طوفان گـــــریختم
از بســـــتر وصال به آغوش سرد هجــــر
آزرده از ملامت وجـــــدان گـــــــــریختم

ای سینه در حرارت سوزان خود بســوز
دیگر سراغ شعله ی آتش ز من مگیـــــر
میخواستم که شعله شوم سرکــــشی کنــم
مرغی شدم به کنج قفـــس بسته و اسیـــر

روحی مشوشم که بشی بی خبر ز خویش
در دامن سکوت به تلخــــی گــــــــریستم
نالان ز کرده ها و پشــــیمان ز گفتـــه ها
دیدم که لایق تو و عشــــــــق تو نیســـتم

فروغ فرخزاد

بيكران عشق

2008-05-15T10:29:00.004+04:30

گفتی که می بوسم تو را،

گفتم تمنا می کنم

گفتی اگر بيند کسی،

گفتم که حاشا می کنم

گفتی ز بخت بد اگر ناگه رقيب آيد ز در

گفتم که با افسون گری او را ز سر وا می کنم

گفتی که تلخی های می، گر ناگوار افتد مرا

گفتم که با نوش لبم آن را گوارا می کنم

گفتی چه می بينی بگو، در چشم چون آيينه ام

گفتم که من خود را در او عريان تماشا می کنم

گفتی که از بی طاقتی دل قصد يغما می کند

گفتم که با يغماگران باری مدارا می کنم

گفتی که پيوند تو را با نقد هستی می خرم

گفتم که ارزان تر از اين من با تو سودا می کنم

گفتی اگر از کوی خود روزی تو را گويم برو

گفتم که صد سال دگر امروز و فردا می کنم

گفتی اگر از پای خود زنجير عشقت وا کنم

گفتم ز تو ديوانه تر دانی که پيدا می کنم

عشق پنهان

2008-04-09T18:12:00.003+04:30

دست عشق از دامن دل دور باد!می توان آیا به دل دستور داد؟

می توان آیا به دریا حکم کردکه دلت را یادی از ساحل مباد؟

موج را آیا توان فرمود: ایست!باد را فرمود: باید ایستاد؟

آنکه دستور زبان عشق رابی گذاره در نهاد ما نهاد

خوب می دانست تیغ تیز رادر کف مستی نمی بایست داد

خداحافظ تمام ناتمام ها

2008-04-09T17:56:00.003+04:30

اگر نفس هایم هنوز هق هق را نوازش نمیکند دلیل بر نشکستن بغض زخمی سینه ام نیست .... تقدیم به تمام آنان که ستاره هایشان در هجوم عشق نفس بریده است قرارم در هجوم بی قراری شکست....تاب ماندن و توان بودن در خود نمی یابم....التهاب پنجره فریاد میزند دوری ات را ....نگاهم سوخت از بس که شعله شد شبهای بی فانوس نبودنت را ....لالایی مهتاب مرثیه ی مرگ را نجوا میکند....ستاره ها نفس بریده اند و رنگ باخته اند در این ترانه ی عاشقانه....شعله ی نیمه جان شمع پر میدهد پروانه ی سوخته ی نگاهم را تا معبد حضور تو.....و تن تب دار آسمان تلخ ترین خاطره های نگاه غریبش را بدرقه ی راهم میکند.... آه...که چه سخت است نبودنت و در این نبودن ماندن....اینبار برای رفتن؛رفتنی که رنگ ماندن بر چهره دارد میگویم خداحافظ....

جملات زيبا

2008-03-05T10:03:00.004+03:30

1. دل تنها عضوي است كه با نگاه لمس مي شود.

2. دل تاري است كه وقتي بشكند بهتر مي نوازد.

3. خدا را بخوان تا خدا تو را از خواندني ها قرار دهد.

4. غرور از فرشته شيطان ، و تواضع از خاك ، انسان مي سازد.

5. گرفتار گناه ، اسير هر دو عالم است.

6. حقيقت رنگ كردن مردم عينكي شدن خود است.

7. زني كه جواهر است از جواهرات براي خويش بت نمي سازد.

8. چشم دروغگو بيشتر از معمول پلك مي زند.

9. مطالعه يك كتاب تجربه يك زندگيست.

10. لبخند طاق نصرتي بر دروازه دل است.

11. كودكان خوبند اگر خلاف كردند بزرگترها را ادب كنيد.

12. رابطه اي كه با هوس شروع شود، با تنفر خاتمه مي يابد.

13. چاله شكست پر است از انسان هاي تندرو.

14. دوست جديد دنياي جديد است.

15. همه از عشق دم مي زنند اما عاشقان در سكوت مي ميرند.

16. هر كس در هنگام شكست ها نشكند پيروز است.

17. همه انسان ها در شهر خيال خويش اسطوره هايي منحصر به فردند.

18. زندگي ساختني است نه گذراندني.

19. جهان بزرگتر از آن است كه با كار تو خراب شود با گناه خود را خراب نكن.

20. غرور انهدام است مغرور نباش.

21. اي انسان بمان براي ساختن و نساز براي ماندن.

22. امروز فرصتي است براي جبران ديروز و ساختن فردا.

23. ارزانترين و زيباترين آرايش صورت لبخند است.

24. بقا از آن خداست باور نداريد از گذشتگان بپرسيد.

25. كسي كه هدف هاي بزرگ دارد بزرگ مي ميرد.

26. در ميدان عشق قاتل و مقتول محبوب يكديگرند.

آلبوم های جدید مجید خراطها آهنگ های جدید

2008-03-01T17:45:00.001+03:30

آلبوم های جدید مجید خراطها آهنگ های جدید

بهانه

2008-02-27T15:41:00.003+03:30

از باغ مي‌برند چراغاني‌ات كنند
تا كاج جشنهاي زمستاني‌ات كنند
پوشانده‌اند «صبح» تو را «ابرهاي تار»
تنها به اين بهانه كه باراني‌ات كنند
يوسف! به اين رها شدن از چاه دل مبند
اين بار مي‌برند كه زنداني‌ات كنند
اي گل گمان مكن به شب جشن مي‌روي
شايد به خاك مرده‌اي ارزاني‌ات كنند
يك نقطه بيش فرق رحيم و رجيم نيست
از نقطه‌اي بترس كه شيطاني‌ات كنند
آب طلب نكرده هميشه مراد نيست
گاهي بهانه‌اي است كه قرباني‌ات كنند

تو نسیتی که ببینی

2008-02-27T15:30:00.003+03:30

تو نیستی که ببینی
چگونه عطر تو در عمق لحظه ها جاری است
چگونه عکس تو در برق شیشه ها پیداست
چگونه جای تو در جان زندگی سبز است
هنوز پنجره باز است
تو از بلندی ایوان به باغ می نگری
درخت ها و چمن ها و شمعدانی ها
به آن ترنم شیرین به آن تبسم مهر
به آن نگاه پر از آفتاب می نگرند
تمام گنجشکان
که درنبودن تو
مرا به باد ملامت گرفته اند
ترا به نام صدا می کنند
هنوز نقش ترا از فراز گنبد کاج
کنار باغچه
زیر درخت ها لب حوض
درون اینه به آب می نگرند
تو نیستی که ببینی چگونه پیچیده است
طنین شعر تو نگاه تو درترانه من
تو نیستی که بیبنی چگونه می گردد
نسیم روح تو در باغ بی جوانه من
چه نیمه شب ها کز پاره های ابر
سپید به روی لوح سپهر ترا
چنانکه دلم خواسته است ساخته ام
چه نیمه شب ها وقتی که ابر بازیگر
هزار چهره به هر لحظه می کند تصویر
به چشم همزدنی میان آن همه صورت
ترا شناخته ام به خواب می ماند
تنها به خواب می ماند
چراغ، اینه، دیوار، بی تو غمگینند
تو نیستی که ببینی چگونه با دیوار
به مهربانی یک دوست از تو می گویم
تو نیستی که ببینی چگونه از دیوارجواب می شنوم
تو نیستی که ببینی چگونه دور از تو
به روی هرچه در اين خانه ست
غبار سربی اندوه بال گسترده است
تو نیستی که ببینی دل رمیده من
بجز تو یاد همه چیز را رهاکرده است
غروب های غریب
در این رواق نیاز
پرنده ساکت و غمگین
ستاره بیمار است
دو چشم خسته من در این امید عبث

دو شمع سوخته جان همیشه بیدار است
تو نیستی که ببینی...تو نيستي

از فریدون مشیری

تنها در ميان تن ها

2008-02-27T15:23:00.001+03:30

تنها در میان تن ها چه عاشقانه مانده ام
در بیهودگی انتظار به تو پیوستن چه بی صبرانه مانده ام
چه خوانا دوریت را بر سر در خانه نوشته اند
ومن در نخواندن آن چه پافشارانه مانده ام
چه بسیار است دوری ها فراموش کردن ها و گسستن ها
ومن در این همه چه صادقانه مانده ام
رفیقان با همه نا رفیقی با ما رفیقند
من هنوز با آنان چه دوستانه مانده ام
تنها در میان تن ها چه عاشقانه مانده ام

دلسپرده

2008-02-27T15:08:00.003+03:30

دل من یه قفله اما دست تو مثل کلیده

می خوام از تو بنویسم کاغذام همش سفیده

یه سوال عاشقونه بگه هر کسی می دونه

اونکه دادم دل و دستش چرا دل به من نمی ده ؟

چه قدر دعا کنم من خدا رو صدا کنم من

دست من به آسمونه نیمه شب دم سپیده

گفتم از عشق تومی خوام سر بذارم به بیابون

گفت تو عاقل تر از اینی این کارا از تو بعیده

التماس کردم که یک شب لااقل بیا تو خوابم

گفت که هذیون رو تموم کن انگاری تبت شدیده

گفتم آرزو دارم تو مال من بشی یه روزی

گفت تو این دنیای بی رحم کی به آرزوش رسیده

رفتن به هيچ

2008-02-27T14:57:00.003+03:30

در کافه ای تاریک و سرد
قهوه گلویم را می لیسد
می نویسم باز
هزار سال هم بگذرد
کافی نیست برای ملودی فراموشی تو
روبرو دختر و پسری زیر میز پاهایشان را به هم تاب می دهند
من اینجا م زیر تابوت خاطرات تو
خاطرات مرده که بالای قفس تاب میخورد
قفسی که جای دو نفر بود .انگار جایی برای یک نفر ندارد
نگاهم را خیره میکنم
زنی بدل های خریده از حراجی را بر روی میز پخش میکند
تلاشی برای ساخت بدلی از تو
اما توانم نیست
باعث نابودی یک حس منم
این نابودی درس آنشب بود
که مشق هر روزم شد
کودکی آبمیوه اش را میریزد
شیطان میانجی شد ذرات این حس را از زمین جمع کرد
در آغوشم داد تا بسازم از نو
آغوشه پُر ٬جیبهای تنگ٬ بهانه ام شد
در کافه باز شد٬ همه سرما به داخل ریخت
بازهجوم وحشیانه من
تازیانه افکار پوچ
تو را هم از دست دادم
هیچ چیز مثل قبل نخواهد شد
در میان خنده های کافه چی، کودک زار میزند
باز می نویسم
هزار سال میتونه کافی باشه
من اینجام، زیر تابوت عشاق
از نفس افتاده ام
درکی ندارم
دست و پایم نمیرسد به عشق هرگز
خنده ها چندین برابر می شود
رویای بهارم زیر لاشه مغز بو گرفته
بوی استیک در فضای کافه می پیچد
مهم نیست حرکت ثانیه از یک تا شصت
مهم دقیقه رفتن بود که گذشت
رفتن به هیچ
حال چه کسی بیشتر زخمی شد؟
موسیو صورت حساب لطفا

نارفيق

2008-02-27T14:42:00.004+03:30

در آستين دارم دوستي دغل ازجنس مار
مي خراشد تن را ،دل مي آزارد بسيار
دردم به كه گويم از رفيقان بس مدعي
من خود گشته ام ازواژه دوست شرمسار
دزديده دل را و ويران كرده سراي تن
ساقي كجايي جامي بده ،شراب دوساله بيار
از دوستي ندانم فهمي به جز دوستي
كه اين فهم را پيوسته گشته ام جان را نثار
تو گويي دوستي همچو بيراهه هست
عشق را در پستوي خانه دل نگاه دار
سراب دوستي بس دور است و دير
الهي بستان جان و درخت دوستي بكار
دوستي حلقه آويز است و ياران دلخوش
قلبم به درد آمدو دلگيرم از دوست بسيار

آرزو

2008-02-09T12:27:00.001+03:30

دوباره موج غزل آرزوی دریا کرد
و تکه تکه ی رود عزم ترک صحرا کرد
میان قافیه ها و ردیف ها می گشت
که کوله بار سفر را دوباره پیدا کرد

تمام هوش و حواسش به شعر رفتن بود
ترانه ای که دلش را عجیب شیدا کرد
نشست و وسوسه سیب سرخ را خط زد
اگر چه آدم قلبش هوای حوا کرد

شبیه کودکیش سنگ خسته ای برداشت
وشیشه های شب تیره را تماشا کرد
شکسته بود دلش از تمام خاطره ها
نگاه تلخ و سیاهی به صبح فردا کرد

برای رفتن از این کوه و دشت و این صحرا
حصار خاکی تن را یکی یکی وا کرد
رسیده بود به دریا و روح آزادش-
-درون قلب زلال و عمیق ماواء کرد

من دوست نمي خواهم

2008-02-09T12:03:00.000+03:30

دنیای خودم گرم است من دوست نمیخواهم
ساده بودم ساده
پاک مثل کف دست
من چه میدانستم ساده بودن سخت است
به تو دل خوش کردم
به تو عاشق بودم
شدم آیینه تو
صاف و صادق بودم
تو به من می گفتی ساده بودن زیباست
عشق مثل خود تو
ساده مثل خودماست
عشق ساده نبود...
عاشقی ساده نبود...
همسفر اهل سفر راهی جاده نبود
اتفاقی کوتاه عشق هم آمد و رفت
قصه من این بود این سراغازم شد بعد از آن قصه عشق هم هم آوازم شد ,

من گريه نخواهم کرد... من اشک نخواهم ریخت...
من خسته نخواهم شد... افسرده نخواهم شد...
فريادزنم، فرياد: من عشق نمی خواهم، معشوق نمی خواهم...
می خندم و می رقصم فرياد زنم , فرياد : اينگونه خزانم را در عشق نهان کردم
من درد جدا بودن، بر گور عيان کردم افسوس نخواهم خورد ،
افسانه نمی بافم بر شانه هر بادی ، کاشانه نمی سازم
من زشت نمی گويم,بر چهره معشوقم او خوب و وفادار است ،
من خسته و رنجورم امروز چنان ديروزافسوس نخواهم خورد
من یاد گرفتم عشق بيگانه نمی داند ليکن به دل شادم
سرمشق کنم امروز : دنيای خودم گرم است من دوست نمی خواهم

از تو ميپرسم دوست

2008-02-09T11:46:00.000+03:30

چه خبر از دل من ؟ كه تو بهتر داني كه چه كردي با من

تو شكيبا بي شكيبم كردي

بنگر آنقدر غريبم كردي
كه شبي از شبها من غريبانه ترين شعر زمين را گفتم

باز هم مي گويم انتظارم روزي مي ستاند پايان

باز هم مي گويي ، جاي پاي اميد
مژده پاياني نيك باشد شايد

باز هم مي گويي ،‌كه همين ها بايد

باز هم مي گويي كه نباشد حرف من از براي گفتن و نباشد هر جا از براي رفتن

انجمادم را باز متهم مي سازي

مجمر صبر دل تا لبالب پرشد
اين تلاطم آخر سر به طغيان بگذاشت و خروشم از ركودم پرسيد
توچرا مدتهاست هيچ پيدايت نيست

و من از تو مي پرسم اي دوست
از تو اي دغدغه ساز
از تو اي شور افكن

تو چه كردي با من

تو چه كردي با من
كه غريبانه ترين شعر زمين را گفتم

وصف ياران

2008-02-06T10:18:00.000+03:30

دلا ياران سه قسمند ار بداني

زباني اند و ناني اند و جاني

به ناني نان بده از در برانش

محبت كن به ياران زباني

وليكن يار جاني را نگه دار

بده جان در رهش تا مي تواني

دير آمدي اي بي وفا

2008-01-31T12:04:00.000+03:30

ساقی ِهمیشه تشنه ام

یک جرعه از جامت بده

امشب توای نامهربان در خلوتت راهم بده

این را شبی گفتم به تو با چشم های خسته ام

آه از غرور تلخ تو امشب دگر شکسته ام

امروز ای مست از غرور تنها تر از شقایقم

فردا که آیی به برم در دست طوفان است تنم

فردا که آیی نزد من، دیگر نخواهمت شناخت

گویم به تو دیراست دگر، باید که سوی حق شتافت

دستم مگیر و اشک مریز روزی که دیگر مرده ام

پا برغرورت مگذار روزی که دیگر رفته ام

بر روح پوسیده ی من، کوک مزن، کوک مزن

بر پاره پاره قلب من، وصله مزن، وصله مزن

بر رخ فرسوده ی من رنگ جلای عشق مزن

برو دگر ای بی وفا دم از صفا وعشق مزن

مرگ

2008-01-31T11:36:00.000+03:30

تکه تکه های ترنم احساسم مملو از بوی غریب تنهایی ی باز نیافتنی است که انگار سال هاست از من ربوده اندش و من برای هر قطره اش بار ها نماز باران خوانده ام و باز بی ایمان تر از قبل بی چتر و بی پناه در کوچه های شهر شلوغ شارلاتان بازی مشغول پرسه زدن هستم
من تنها تر از یک ملودی به دنیا آمدم و انگار تنها تر از یک سلول می میرم و هیچ کس نخواهد فهمید چقدر مرگم از درد و چقدر اش از غم بود
فکر کن چقدر چندش آور است که احساست را مجبور باشی با همه قسمت کنی !!! احساسی که تمامش را دوست داری بار ها و بار ها فقط و فقط به یک نفر تقدیم کنی و حالا چون تمام وقت در پی خوردن سیب بوده ای دیگر فرستش نیست
اجبار انگار انسان را بی اختیار و بی عنان در راستای مسیر هایی که حتی خداوند هم در ان ها نمی گذرد محکوم به ملعونی و خشونت و کدورت و فراست قائمی می کند که هیچ کدام از احکام لامسه اش دیگر در دست خودش نیستند
درد های کهنه پینه می بندند و درد های تازه دهان باز می کنند " دیدی که یک جوانه ی گندم چقدر معصومانه و ملیح می روید !!؟!!
باورش سخت است اما من مرد تنهای سرد و لجوجی را می شناسم که تمام مدت پا می کوفت و هر بار می فهمید درگیر تر و خراشیده تر شده است و باز تنها برای ماندن و سر نرفتن چاره ای جز پا کوفتن نداشت
حالا که چه ؟؟؟؟ باشد قبول ما همان مرده های بی سر و دست شهر جنون دخترک پشت حصار هاییم که حالا با یک وام از ارش و دست مال کشی فرش به میدان حمایت و تنش دخترکی دوست داشتنی وارد شده ایم و انگار بد گیر کرده ایم در بین و بین چند احسس و چند تنش که گاهی بوی عرق شرم می دهند و گاهی بوی لزج شهوت ...
باورش حتی برای ما نیز سخت است که دیر زمانی است از من فرار و به ما پناه آورده ایم ...

خواب مرگ

2008-01-26T12:19:00.000+03:30

كاش كاش كاش كه مولايم مرا نه به عنوان يك يار فقط به عنوان يك سياه لشگر بپذيرد

ياحسين عليه السلام

خواب دیدم خواب اینکه مرده ام

خواب دیدم خسته و افسرده ام

روی من خروارها از خاک بود

وای قبر من چه وحشتناک بود

تا میان گور رفتم دل گرفت

قبر کن سنگ لحد را گل گرفت

بالش زیر سرم از سنگ بود

غرق وحشت سوت و کور و تنگ بود

ناله می کردم ولیکن بی جواب

تشنه بودم تشنه ی یک جرعه آب

خسته بودم هیچ کس یارم نشد

زان میان یک تن خریدارم نشد

هر که آمدپیش حرفی راند و رفت

سوره ی حمدی برایم خواند و رفت

نه شفیقی نه رفیقی نه کسی

ترس بود و وحشت و دلواپسی

آمدند ازراه نزدم دو ملک

تیره شد در پیش چشمانم فلک

یک ملک گفتا بگو نام تو چیست

آن یکی فریاد زد رب تو کیست

ای گنهکار سیه دل بسته پر

نام اربابان خود یک یک ببر

در میان عمر خود کن جستجو

کارهای نیک و زشتت را بگو

گفتنم عمر خودت کردی تباه

نامه ی اعمال تو گشته سیاه

ما که ماموران حق داوریم

اینک تو را سوی جهنم می بریم

دیگر آنجا عذر خواهی دیر بود

دست و پایم بسته در زنجیر بود

ناامید از هر کجا ودلفکار

می کشیدندم به خفت سوی نار

ناگهان الطاف حق آغاز شد

ازجنان درهای رحمت باز شد

مردی آمد از تبار آسمان

نورپیشانیش فوق کهکشان

چشمهایش زندگانی می سرود

درد را از قلب آدم می زدود

گیسوانش شط پر جوش و خروش

در رکابش قدسیان حلقه به گوش

صورتش خورشید بود وغرق نور

جام چشمانش پر از شرب طهور

لب که نه سر چشمه ی آب حیات

بین دستش کائنات و ممکنات

خاک پایش حسرت عرش برین

طره یی ازگیسویش حبل المتین

بر سرش دستار سبزی بسته بود

به دلم مهرش عجب بنشسته بود

در قدوم آن نگار مه جبین

از جلال حضرت عشق آفرین

دو ملک سر را به زیر انداختند

بال خود را فرش راهش ساختند

غرق حیرت داشتند این زمزمه

آمده اینجا حسین فاطمه

صاحب روزقیامت آمده

گوئیا بهر شفاعت آمده

سوی من آمد مرا شرمنده کرد

مهربانانه به رویم خنده کرد

گفت آزادش کنید این بنده را

خانه آبادش کنید این بنده را

اینکه اینجا این چنین تنها شده

کام او با تربت من وا شده

مادرش او را به عشقم زاده است

گریه کرده بعد شیرش داده است

اینکه می بینید در شور است و شین

ذکر لا لا ئیش بوده یا حسین

دیگران غرق خوشی و هلهله

دیدم او را غرق شور و هروله

با ادب در مجلس ما می نشست

او به عشق من سر خود را شکست

سینه چاک آل زهرا بوده است

چای ریز مجلس ما بوده است

خویش را در سوزعشقم آب کرد

عکس من را بر دل خود قاب کرد

اسم من راز و نیازش بوده است

خاک من مهر نمازش بوده است

پرچم من را به دوشش می کشید

پا برهنه در عزایم می دوید

اقتدا بر خواهرم زینب نمود

گاه می شد صورتش بهرم کبود

بارها لعن امیه کرده است

خویش را نذررقیه کرده است

تا که دنیا بوده از من دم زده

او غذای روضه ام را هم زده

اینکه در پیش شما گردیده بد

جسم و جانش بوی روضه می دهد

حرمت من را به دنیا پاس داشت

ارتباطی تنگ با عباس داشت

نذر عباسم به تن کرده کفن

روز تاسوعا شده سقای من

گریه کرده چون برای اکبرم

با خود او را نزد زهرا می برم

هر چه باشد او برایم بنده است

او بسوزد صاحبش شرمنده است

در مرامم نیست او تنها شود

باعث خوشحالی عدا شود

در قیامت عطر و بویش می دهم

پیش مردم آبرویش می دهم

باز بالاتر به روز سر نوشت

می شود همسایه ی من در بهشت

آری آری هر که پا بست من است

نامه ی اعمال او دست من است

شاعر:امیر حسین میر حسینی

جدايي

2008-01-26T12:12:00.000+03:30

از جداشدن نوشتی رو تن زخمی هر برگ

گریه کردم و نوشتم نازینم یا تو یا مرگ

به تو گفتم باورم کن میون این همه دیوار

تو با خنده ای نوشتی هم قفس خدا نگهدار

بنویس مهلت موندن یه نفس بود

سهم من از همه دنیا یه قفس بود

بنویس که خیلی وقته واسه تو گریه نکردم

سر رو شونه هات نذاشتم مثل دستات سرد سردم

من که تو بن بست غربت

زخمی از آوار پاییز

فکر چشمای تو بودم

با دلی از گریه لبریز

شب عاشقونه ی من که حروم شد

مهلت بودن با تو که تموم شد

مي دونستم باید از تو می گذشتم

وقتی از غربت چشمات می نوشتم

بنویس مهلت موندن یه نفس بود

سهم من از همه دنیا یه قفس بود

بنویس که خیلی وقته واسه تو گریه نکردم

سر رو شونه هات نذاشتم مثل دستات سرد سردم

با تو سخن می گویم

2008-01-14T18:50:00.000+03:30

امروز با تو سخن خواهم گفت اما نوعی دیگر

زیرا امروز همه چیز نوع دیگراست حتی تو

اینگونه نگاهم نکن راست می گویم تو نیزنوع دیگر شده ای نه چون همیشه

امروزحتی چشمهای زیبایت نیز نوع دیگری به من می نگرد.....پر غروراما زیبا
چقدر در نگاهت حرف نهفته هست...مرا که می شناسی حاجتم به سخن نیست
ازنگاه معنادارت می فهمم آنچه را که در دل داری....پس اینگونه با من سخن نگو
حتی لحن شیرین کلامت هم نیز نوع دیگریست
کاش همان حرف زدنهای عادی مرا دوست داشتی.اما انگار نه.خوشت نیامد
پس با خود گفتم با زبان شعر بگویم ....اما گویی فایده نداشت و ندارد
دل تو سخت پسند است...تو بگو چگونه بگویم
می خواهی حرفهایم را برایت نقاشی کنم؟؟؟....نه...قلم که توان ترسیم ندارد
می خواهی حرفهایم رابر روی سنگ حک کنم؟؟؟...سنگ که یارای مقاومت ندارد
می خواهی حرفهایم را به باد بسپرم تا به دستت برسد؟؟؟....نه....اگر نا محرمی شنید چه
می خواهی حرفهایم را فریاد کنم تا گوش فلک کر شود
پس چگونه بگویم؟؟؟...به خدا دیگر طاقتم طاق گشته و توانم از دست رفته
دیگر نمی دانم چه بگویم جز اینکه

جز اينكه

دوستت دارم

براي تو( اين قلب در دام )

2008-01-14T18:12:00.000+03:30

بـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــرای تــــــــــــــــــــــو
باز دیشب چشمانم را که بر هم گذاشتم
نسیم بوی تو در مشامم پیچید وچشمان زیبایت
تابلوی نگاه را بر دیوار دلم آویخت ودستان گرمت
درهای جدایی را درهم کوبید وصد واژه ی پر مهر
از لبانت جاری شد
تو مثل هیچ کس مهربان بودی
تو مثل هیچ کس خندان بودی
تو مثل هیچ کس اما مثل همیشه زیبا بودی
من وتو باز هم دستانمان در دست هم بود
وباز هم با گام های بلندمان سنگ فرش های خیابان
را می پیمودیم ومثل همیشه مقصدمان نامعلوم بود
نمی دانم ؟.........نمی دانم می شود که ما
همیشه در کنار هم باشیم
وتو با وجود گرمت به کالبد یخ زده ام گرما ببخشی
ومرا اسیر نگاه جادویی ات کنی
ویار همیشگی من باشی
ای کاش هیچ وقت این شب به صبح نرسد
تا من بیشتر از تو

تورا ببینم

سكوت مي كنم چون

2008-01-12T11:00:00.000+03:30

سکوت میکنم چون بلند ترین فریاد است
سکوت میکنم چون زیباترین واگویست
سکوت میکنم چون بهترین کار است در برابر این دنیا
سکوت میکنم چون خدایی دارم که میتواند ترجمه کند سکوتم را
سکوت میکنم چون میخاهم در سکوت به تو برسم خدای مهربانم
سکوت میکنم چون دیگر نمیدانم چه کنم با این دنیا
سکوت میکنم چون میترسم به رنگ انها شوم
سکوت میکنم تا همیشه حرفی نگفته داشته باشم
چه کسی میتواند سکوتم را ترجمه کند جز خدای مهربان

گنجينه دل

2008-01-08T16:51:00.000+03:30

ای شده نالان ز غمو رنج خویش

چند نداری خبر از گنج خویش؟

گنج تو باشد دل آگاه تو

گوهر تو اشک سحرگاه تو

مایه امید مدان غیر را

کعبه حاجات مخوان دیر را

غیر ز دلخواه تو آگاه نیست

ز آنکه د لی رابدلی راه نیست

خواهش مرهم ز دل ریش کن

هر چه طلب می کنی از خویش کن

براي تو اي غريبه

2008-01-08T16:45:00.000+03:30

بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــرای تــــــــــــــــــــــــــــــــــــــو

تورا دوست میدارم هم قسم

باز هم امروز در دلم دردی دارم بازم چشمانم از حسرت خیس است

آخر چرا تو را غریبه میدانم؟

تو که تمام دل را مال خود کرده ای تو که الماس چشمایم را گرفته ای

یادت است غریبه من انروز تو را دیدم

من بین آن همه چشم تو را شناختم تو را که با همه فرق داشتی اما چرا همه نمیرفتند

تا من بتوانم با تو تنها باشم؟

تو را که بعد از آن قبله ام را بر گرداندم و چشمهایم گریان است

مدتی است که مثل روحی سرگردانم

مثله روحی که در کوچه های شعر به دنبال آشنایی تو می گردم

تا شاید دستهایم که از لبهایم عاشقترند از تو نشانی پیدا کنند

ندانم ، ندانم كه داند؟

2008-01-08T10:39:00.000+03:30

هیچکس با من نیست

که صمیمیت دستانم را دریابد

و مرا درک کند

هیچکس با من نیست

که دم پنجره تنایی بنشیند

و تماشاگر غم بارش باران باشد

و من همان مرغک غمگینم در کنج قفس

که تمام سخنش تنهائی است

من چنان شاپرک محزونم

که به اندازه تنهائی خود غمگینست

بالهایم زخمی است

اه ای دست نوازشگر باد

تو در اغوشم گیر

تشنه ی پروازم

پر کشیدن به سر کاج بلند

و کجاهای پر از سبزه و گل

آه

نوشیدن شبنم چه حلاوت دارد

در فضائی که پر از رایحه ای داوودیست

نمی دانم كه این عشق چگونه بركویر خشك قلبم بارید

كه دل بی خبرم عاشق شد

و به عشقش می بالد

نمی دانم می داند كه با دیدنش می رود از تن و جانم خستگی

نمی دانم تا كی عاشق می ماند

نمی دانم می داند بدون او بی قرارم ، هیچم ، هيچم

نمی دانم می داند در انتظار فردای با او بودنم

نمی دانم چگونه سر کنم لحظات بی او بودن را

نمی دانم می داند كه هیچگاه عشق واقعی نمی میرد

نمی دانم می داند دوست ندارم در رویای كسی دیگر باشم

مرا به تنهايي مسپار

2008-01-06T15:01:00.000+03:30

مرا به تنهایی نسپار که در پس آن تنها تر نخواهم شد
دوست داشتنی ترین طعم زندگیم برای تو مینویسم

برای همین تویی که پاسخ یکی از سوالات امروزت این است که

من برای از تو نگفتن هنوز جوانم

من چگونه از تو دور شوم

تویی که آرام و بی صدا در دلم لانه کردی

و حالا معصومانه به من نگاه می کنی

تویی که تمام ذهنم را با یادت آغشته کرده ای

نگاه تو آسودگی ست و آرامشی که مرا در یاد تو تسخیر می کند
میدانی ! کاش میشد زیر بارانی که در دلم می بارید قدم می زدی

و من فرصتی می یافتم تا حضورت را مرور کنم
افسوس ... تو نمی دانی اینجا پر از تکرار نام توست

انگار اشیاء نام تو را زمزمه میکنند
کاش میتوانستم صراحتم را در صداقت عجین کنم

و بگویم دلم برایت تنگ است
عزیز غزلهای ننوشته ام خودت بگو ... تویی که سوژه و هدف زندگی ام شدی

چه بنویسم در این غروب بد رنگ ... بی تو
تو اولین و تنها کسی بودی که انگشتان احساسم را لمس کردی و بوسیدی و گفتی
تمام لبخند هایمان را به بوسه غسل می دهی
و من دعا میکنم هرگز رد پایمان از ساحل نگاه همدیگر محو نشود
عزیزکم :مرا به تنهایی نسپار که در پس آن تنها تر نخواهم شد

بيش از اين رسوايم مكن

2008-01-06T14:56:00.000+03:30

بيا امشب دمي با من کنار بسترم بنشين
من از عشق تو مي سوزم تو با خاکسترم بنشينبه اشک چشم و خون دل تو را من آرزو دارم
بيا همچون غبار غم به چشمان ترم بنشينمرا گفتي که مي آيم تو را باور نمي کردم
در اين غم خانه هستي به باغ باورم بنشين

به حاتم خانه چشمم اگر ديدي غمي پنهان
قدم بردار از آن چشم و به چشم ديگرم بنشينبه جانم آتش عشقت ببين امشب چه مي سازد
مرا ديدي اگر بي جان کنار پيکرم بنشينزه آه آتش افروزم پياپي شعله مي بارد
بيا آب محبت شو به روي افکرم بنشينمرا رسوا چو مجنون بيابان گرد مي خواهي
مکن اي نازنين ديگر از اين رسواترم بنشين

تنهايم گذاريد

2008-01-06T14:45:00.000+03:30

دیگر نه تو نه او نه هیچ کس
تنهايم گذاريد

ازاين واهمه به دور خواهم شد
تنهايم گذاريد

از اين روز مي ترسيدم ،سراغم نياييد
تنهايم گذاريد
اگر ذره اي از خاكم باز گردم
تنهايم گذاريد
دگر دلي نمانده ويرانه گشته خانه
تنهايم گذاريد
شكستنم همين بود
تنهايم گذاريد

بيشتر از اين نمانده ، اين اوج خستگيم است
تنهايم گذاريد
هر كدام كنار منين و من تنهاترين تنها
تنهايم گذاريد

با تو بودن لذت آرامش هست برايم.،اما
تنهايم گذاريد
نمي خواهم اندوه ام بهر تو باشد
تنهايم گذاريد

ساحل دريايم را كسي نديد
تنهايم گذاريد
اين دل شكسته را تنها گذاريد
تنهايم گذاريد

از اين پس از خود گويم
تنهايم گذاريد
از اين ويرانه،ز اين كاشانه
تنهايم گذاريد

شايد ندانيد غمتان مرگي بود برايم
تنهايم گذاريد
به پايان رسيدم دگر چون گل شكسته
تنهايم گذاريد

خيلي تنهام

2008-01-06T14:41:00.000+03:30

هر شب وقتی تنها میشم حس می کنم پیش منی

دوباره گریم می گیره انگار تو آغوش منی

روم نمیشه نگات کنم وقتی که اشک تو چشمامه

با اینکه نیستی پیش من انگار دستات تو دستامه

بارون میباره و تو رو دوباره پیشم می بینم

اشک تو چشام حلقه میشه دوباره تنها میشینم

قول بده وقتی تنها میشم بازم بیای کنار من

شبای جمعه که میاد بیای سرِ مزارِ من

دوباره باز یاد چشات زمزمه ی نبودنم

ببین که عاقبت چی شد قصه ی با تو بودنم

خاک سرِ مزارِ من نشونی از نبودنم

دستای نامردم شهر جنازه ام ربودنه

به زیر خاکمو هنوز نرفتی از یاد من

غصه نخور سیاه نپوش گریه نکن برای من

دیگه فقط آرزومه بارون بباره رو تنم

رو سنگ قبرم بنویس تنهاترین تنها منم

باورم كن

2008-01-06T14:39:00.000+03:30

باورم كن كه...

با همه ناباوری هایم تورا باور میکنم

با همه تلاطم هایم با نگاهت ارام می شوم

با همه دلتنگی هایم پشت سرت قدم برمی دارم

تا بتوانم امروز با تو باشم

شاید فردا در تنهایی عشقم را باور کنی
گاهی آنقدر غرق آرزو میشوی

که فراموش می کنی خود آرزوی کسی دیگر هستی

زندگي زيباست اگر با تو باشم

2008-01-06T14:35:00.000+03:30

تحمل کردن زیباست
اگر قرار باشد روزی به تو برسم
انتظار اسان است
اگر قرار باشد دوباره تو را ببینم
زندگی شیرین است
اگر قرار باشد مزه ی دستان تو را بچشم
مشکلات حل می شود
اگر قرار باشد روزی به پای تو بمیرم
لطفا فوتم نکن؛می خواهم در سینه ی تو بسوزم و تمام شوم
اشک ها همه به لبخند تبدیل می شود
اگر قرار باشد تو را یک بار ببوسم

شب هاي بدون فرشته

2008-01-01T16:31:00.000+03:30

داري ميري؟

باشه

اما يه لحظه صبر كن و حرفم رو گوش كن

برو

اما شبها چراغ دلت رو روشن بذار

تا فرشته ها راه پاكي رو گم نكنن

آخه

شبهاي بدون فرشته سخت ميگذره

مثل شبهاي بي تو بودن

پنجره

2008-01-01T16:06:00.001+03:30

یک پنجره برای دیدن
یک پنجره برای شنیــــــــــــــــــدن
یک پنجره که مثل حلقه ی چاهــــــــــــــــــــــی
در انتهای خود به قلب زمین می رســـــــــــــــــــــــــــــــــــد
و باز می شود به سوی وسعت این مهربانی مکرر آبی رنـــــــــــــــــگ
یک پنجره که دست های کوچک تنهایـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــی را
از بخشش شبانه ی عطر ستاره های کریــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
سرشار می کنــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد
و می شود از آنجـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا
خورشید را به غربت گل های شمعدانی مهمان کــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــرد
یک پنجره برای من کافیســــــــ*ـ*ـ*ـ*ــــــــ*ـ*ـ*ـ*ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــت
*ـــــــــــــــــــــــــــــــــــ*ـــ ـــــ ــــــ ـــــ ـــــ ــــ ـــــ*ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ*
*ــــــــــــــــــــــــــــــ*ــــــ ـــــ ــــ ـــــ ــــ ـــ*ـــــــــــــــــــــــــــــــــــ*
*ـــــــــــــــــــــــــ *ــــ ـــ ــــ ــــ ـــ*ــــــــــــــــــــــــــــــــ*
*ـــــــــــــــــــــــــ*ــ ـــ ـــ ـ*ـــــــــــــــــــــــــــــ*
*ــــــــــــــــــــــ*ـ ـ*ـــــــــــــــــــــــ*
*ـــــــــــــــــــــ*ــــــــــــــــــــ*
*ـــــــــــــــــــــــــــــ*
*ــــــــــــــــ*
*ــــــ*
*

كلبه من

2008-01-01T11:52:00.000+03:30

گشودم من اين كلبه ي محقر

تا بباشد مرحمي بر زخم قلبم

برگي از اوراق ذهنم

از دفتر پاره پاره ي قلبم

اميد است كه بماند يار با وفايم

من به اين لحظه چه هديه خواهم داد

2008-01-01T11:44:00.000+03:30

گاه
آنچه ما را به حقيقت می رساند
خود از آن عاری است
زيرا
تنها حقيقت است
که رهائی می بخشدمن آموخته ام
به خود گوش فرا دهم
و صدائی بشنوم که با من می گويد

اين لحظه مرا چه هديه خواهد داد؟
نياموخته ام
گوش فرا دادن به صدائی را که با من در سخن است
و بی وقفه می پرسد
من ”به اين لحظه“ چه هديه خواهم داد؟تنها آنکه بزرگترين جا را
به خود اختصاص نمی دهد
از شادیِ لبخند بهره می تواند داشت
آنکه جایِ کافی برای ديگران دارد
صميمانه تر می تواند
با ديگران بخندد
با ديگران بگريد
روزت را درياب
با آن مدارا کن
اين روز از آنِ توست
بيست و چهار ساعت کامل
به قدر کفايت وقت هست
تا روزی بزرگ شود
نگذار هم در پگاه فرو پژمردزندگی به امواج دريا ماننده است،
چيزی به ساحل می برد و چيزی ديگر را می شويد
چون به سرکشی افتد
انبوه ماسه ها را با خود می برد
اما تواند که تخته پاره ای با خود به ساحل آرد
تا کسی بام کلبه اش را
بدان بپوشاند
موطن آدمی را بر هيچ نقشه ای نشانی نيست
موطن آدمی تنها در قلب کسانی است،که دوستش می دارندآيا اين توهين به منزلت انسان نيست
که اين چيز شگفت انگيز
اين اسباب موسوم به میز و سيستم فکری
فقط و فقط بر عرصة خاک در تملک اوست
وآن وقت گوسفند وار به دنبال احکام بيمارگونه ای می افتد
واين مفکرة زيبای یرور آفرين را بلا استفاده می گذارد
و از آن آلت معطله می سازد؟
انسان يک موجود متفکر منطقی است
و لاجرم بايد میرورتر از آن باشد که
احکام بسته بندی شده را
بی دخالت مستقيم تعقل بپذيرد
پذيرفتن و تعصب ورزيدن بر سر آنها
توهين به شرف انسان بودن است
ما خيلی از چيزها را پذيرفته ايم بدون
آنکه يک لحظه بيرون رفته باشيم
و از آن بالا به آنها نگاهی انداخته باشيم
ما بايد در هر لحظه خودمان را به محاکمه بکشيم
که آيا واقعاً آنچه می گوئيم و می کنيم درست است؟
ما حق نداريم کم بدانيم
ما حق نداريم بلغزيم
ما حق نداريم اشتباه کنيم
ايمان بی مطالعه سد راه تعالی ما است

خدا رو دوست دارم

2008-01-01T11:40:00.000+03:30

هر كسي خدا رو يه جوري دوست داره هر كسي يه
جوري به خدا ميگه دوستت دارم هر كسي يه جوري
به خدا نشون ميده كه به خدا فكر ميكنه هر كسي
يه جوري با خدا ست

خدا رو ميخوام نه واسه اينكه ازش چيزي بخوام
خدا رو ميخوام نه واسه مشكل و حل غصه هام
خدا رو دوست دارم نه واسه ي جهنم و بهشت
خدا رو دوست دارم نه واسه ي زيبا و زشت
خدا رو ميخوام نه واسه ي خودم كه باشم يا برم
خدا رو ميخوام نه واسه ي روزاي تلخ آخرم
خدا رو مي خوام نه واسه ي سكه و سكو يا مقام
خدا رو ميخوام كه فقط تو رو نگه داره برام
خدا رو دوست دارم واسه اينكه تو رو داده بهم
خدا رو دوست دارم چون عا شق بودن و يادم داده
خدا رو دوست دارم چون عاشقا رو خيلي دوست داره
خدا رو دوست دارم چون عاشق و تنها نميزاره
خدا رو دوست دارم واسه اينكه حواسش با منه
خدا رو دوست دارم آخه هميشه لبخند مي زنه
خدا رو دوست دارم واسه اينكه من و تو با هميم
خدا رو دوست دارم چون مي دونه ما عاشق هميم

قدر آئينه بدانيد كه هست

2008-01-01T11:32:00.000+03:30

تا که بودیم نبودیم کسی
کشت ما را غم بی هم نفسی
تا که رفتیم همه یار شدند
تا که خفتیم همه بیدار شدند
قدر آئینه بدانید که هست
نه در آن وقت که افتاد و شکست

آفريننده

2007-12-31T18:47:00.000+03:30

خداوند روز اول آفتاب را آفرید

روز دوم دریا
روز سوم صدا را
روز چهارم پرنده ها را
روز پنجم حیوانات
روز ششم انسان را
و روز هفتم...خداوند اندیشید دیگر چه چیزی را نیافریده است
پس تــــــــــــو را برای مــــــن آفرید

تورا دوست مي دارم

2007-12-31T18:45:00.000+03:30

تـــو را ... تـــو را به جای تمام کسانی که نشناخته ام دوست می دارم
تـــو را به جای تمام روزگارانی که نمی زیسته ام دوست می دارم
برای خاطر عطر نان گرم
و برفی که آب می شود
و برای خاطر نخستین گل ها
تـــو را بخاطر ((دوست داشتن)) ٬ دوست مـی دارم
تـــــــــــــو را به جای تمــــــام کسانی که دوست نمی دارم٬ دوســـــت مــــــــی دارم

من هنوز باور نکردم

2007-12-31T18:41:00.000+03:30

چه کسی می گوید من باور کردم ؟ چه کسی می گوید من فراموش کردم؟چه کسی می گوید آتش
عشق در وجودم خاموش شده؟ چه کسی می گوید...
حقیقت را نمی گوید
من هنوز باور نکردم ، من فراموش نکردم ، آتش عشق نیز هم چنان در وجودم شعله ور است
من هنوز شبها به یادت می خوابم و روزها بخاطر دلتنگی ات می گریم ، من هنوز مثل روزهای سرد
زندگیم به تو و خاطره هایت می اندیشم
به آن روز سرد زمستان که باران تمام لباسهایم را خیس کرده بود و من غافل از سرمای آن روز در انتظار
آمدنت لحظه شماری می کردم
به آن روز می اندیشم که دستان سردم را در دستان گرمت می فشردی و طوری نگاهم می کردی که
انگار اولین بار است مرا می بینی ـ همانطورنو و تازه ـ
یادش بخیر!! بهترین روزهای زندگیم گذشت من امروز اگر زندگی می کنم با یاد لحظه های با تو بودن
است ، اگر نفس می کشم به خاطر عشقی است که هنوز در وصالش می سوزم
من هنوز باور نکردم
...کاش آن زمان که دستش را بر شانه ام گذاشته بود ، گریخته بودم

بايدها

2007-12-31T18:37:00.000+03:30

يه چشم هميشه بايد توش اشک باشه وگرنه ميسوزه
يه دل هميشه بايد توش غم باشه وگرنه ميشکنه
يه لب هميشه بايد روش خنده باشه وگرنه زود پير ميشه
يه کبوتر هميشه بايد عشق پرواز داشته باشه وگرنه اسير ميشه
يه صورت هميشه بايد شاد باشه وگرنه به دل هيچ کس نمی چسبه
يه ديوار هميشه بايد به يه تير تکيه کنه وگرنه ميريزه
يه قلب پاک هميشه بايد به يه نفر ايمان داشته باشه وگرنه فاسد ميشه

يه جاده هميشه بايد انتها داشته باشه وگرنه مثل يه کلاف سر در گم ميشه
يه قناری بايد به خوش آوازيش ايمان داشته باشه وگرنه ساکت ميشه

يه چشم هميشه بايد توش اشک باشه وگرنه ميسوزه

ابري تر از هميشه

2007-12-31T14:55:00.000+03:30

زندگی یه بازی مسخره بود
وقتی چشمای تو چشمامو ندید
دستامون یه قصه ی تازه نوشت
دلت عاشق شد و دنیامو ندید
غصه ی نبودن و بودن تو
بغض خنده هامو تو خودش شکست
یخ جاده های خیس و شب زده
بالای خسته ی پروازمو بست
اومدی اما می دونم که باید
نرسیده به گلایه گم بشم
تکیه مو بدم به هرچی فاصله ست
میون هزار تا سایه گم بشم
من و تو مثل دو تا ستاره ایم
که دلامونو به هم گره زدن
توی گرگم به هوای آسمون
چشامون اما به هم نمی رسن
توی لحظه های تلخ بی کسی
بذار تنهاییمو تنها بذارم
تا همیشه عاشقت باشم ولی
حتی به خودم نگم دوست دارم

منظومه ها

2007-12-31T13:08:00.000+03:30

پس اين ها همه اسمش زندگي است

دلتنگي ها دل خموشي ها ثانيه ها دقيقه ها

حتي اگر تعدادشان به دو برابر آن رقمي كه برايت نوشته ام برسد

ما زنده ايم چون بيداريم ما زنده ايم چون مي خوابيم

و رستگار و سعادتمنديم زيرا هنوز

بر گستره ويرانه هاي وجودمان پانشيني براي گنجشك عشق باقي گذاشته ايم

خوشبختيم زيرا هنوز صبح هامان آذين ملكوتي بانگ خروس هاست

سرو ها مبلغين بي منت سر سبزي اند

و شقايق ها پيام آوران آيه هاي سرخ عطر

و آتشبرگچه هاي پياز ترانه هاي طراوتند

و فكر من واقعا فكر كن كه چه هولناك مي شد

اگر از ميان آواها بانگ خروس رابر مي داشتند

و همين طور ريگ ها و ماه و منظومه ها ما نيز بايد دوست بداريم

آري بايد

زيرا دوست داشتن خال با روح ماست